Η πραγματικότητα του γήρατος είναι κάτι που αφορά όλους τους ανθρώπους. Τα γηρατειά είναι μια περίοδος της ανάπτυξης που δεν πρέπει να ταυτίζεται με αδυναμία. Οι ηλικιωμένοι χαίρονται τη ζωή χωρίς ή και παρά τη μείωση των δυνάμεών τους, σωματικών και πνευματικών. Αυτή την αισιόδοξη προοπτική αναδεικνύει η γηροψυχολογία, που εστιάζεται στις αλλαγές και στα κέρδη της τρίτης ηλικίας, αντί να εξετάζει αποκλειστικά τις απώλειες. Στην αρτιότερη κατανόηση των φαινομένων και συμπεριφορών που συνδέονται με το γήρας όμως συμβάλλουν επίσης η γεροντολογία και η γηριατρική, που ασχολούνται με την ψυχοκοινωνική και ιατρική πλευρά του γήρατος.