Ο τύραννος νιώθει ευτυχισμένος, αναλογιζόμενος τη ζωή του, καθώς τον έτρεμαν οι πάντες και ήταν επιφανής, και άφησε πίσω του πολύ χρυσάφι και ασήμι και ενδύματα και άλογα και δείπνα και ωραία παιδιά και όμορφες γυναίκες. Είναι λογικό να στεναχωριέται και να δυσανασχετεί τώρα που τον τραβούν μακριά από όλα αυτά. Όσο για μένα, δεν έχω ιδέα πώς γίνεται να εμμένει η ψυχή σε τέτοια πράγματα και να μη θέλει να τα χάσει, όντας έτοιμη και πάλι να γαντζωθεί πάνω τους. Ίσως υπάρχει κάποιος άλυτος δεσμός που ενώνει τους πλούσιους ανθρώπους με όλα αυτά. Κι αν όταν σύρονται με τη βία, αυτοί οδύρονται και παρακαλούν, θα πρέπει να τους αγνοούμε, γιατί σε όλα τους είναι θρασείς, και μόνο όταν στέκονται στον δρόμο που οδηγεί στον Αδη δειλιάζουν.