Εν τέλει
Και η γενιά μου εν τέλει
ένιωσε το άγγιγμα των συμπληγάδων,
διάβασε βιβλία βασανισμών,
έζησε τα ψυχρά ρεύματα της νύχτας,
άκουσε μουσική Θεοδωράκη και Χατζηδάκη
και είδε το πορφυρό αίμα που έσταξε το ρόδι
και λέκιασε το καλό μας τραπεζομάντιλο.
Τραγούδησε σα να ήταν η τελευταία της φορά.
Ελεύθερη, απέταξε την ιδιοτέλεια και το φόβο.
Προπάντων αυτό. Ελεύθερη... Απέταξε...