Μπορεί σε πρώτη ματιά αυτά που ζωγραφίζεις να έχουν μικρή σχέση ή και καθόλου με τον τρόπο που την ίδια περίοδο σχεδιάζεις την αρχιτεκτονική. Τα κτίρια, δηλαδή, που μελετάς και χτίζεις να μη μοιάζουν συγκρινόμενα με τα θέματα που ζωγραφίζεις. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν εκφράζουν αντίστοιχους προβληματισμούς και αγωνίες, ζητήματα που σε απασχολούν και σε στοιχειώνουν. Αν παρατηρήσεις προσεκτικά, πάντα θα ανακαλύψεις κοινά στοιχεία, ομοιότητες, όχι κατ’ ανάγκην σε επίπεδο μορφής, αλλά στο πώς βλέπεις, αντιλαμβάνεσαι και αποδίδεις τον χώρο. Θα δεις τότε τον ρόλο που παίζουν το φως και η σκιά, οι χρωματικές διαβαθμίσεις, το βάρος και η σύσταση των υλικών, ο τρόπος απόδοσης του περιβάλλοντος (φυσικού ή τεχνητού). Στο βάθος η ματιά μας είναι πάντα η ίδια. Ζωγραφική και αρχιτεκτονική είναι συγκοινωνούντα δοχεία - με το «υγρό» τελικά να ισορροπεί πάντα μέσα τους. Η μία τέχνη παίρνει και δίνει διαρκώς στην άλλη.