Η Τζο είναι γυναίκα. Ζει στην μεγάλη πόλη. Έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με το τοπίο που την περιβάλλει. Το παρατηρεί, το εξερευνά, αφήνεται στους ρυθμούς του, αναζητά σ αυτό μια αμφίδρομη οικειότητα. Το χαρτί κι ο δρόμος είναι πεδία δράσης γι αυτήν, όχι ταυτόσημα, ούτε όμως παράλληλα. Πάει να πει πως συναντιούνται. Κάποτε έρχεται η ώρα του απολογισμού και της εξομολόγησης. Για όσα έζησε, θέλησε ή μετάνιωσε. Για όσα τη διαμόρφωσαν, για όσα της έφερε η ζωή με τα ίδια της τα χέρια.