«Τρεις είναι οι βασικοί μου στόχοι σ' αυτό το βιβλίο. Ο πρώτος είναι απλώς να δώσω ένα περίγραμμα των κυριότερων κειμένων της ύστερης μεσαιωνικής και της πρώιμης νεωτερικής πολιτικής σκέψης. Διαδοχικά πραγματεύομαι τα σημαντικότερα πολιτικά κείμενα του Δάντη, του Μαρσίλιου της Πάδοβας, του Μακιαβέλλι, του Γκουιτσιαρντίνι, του Εράσμου και του Τόμας Μορ, του Λουθήρου, του Καλβίνου και των μαθητών τους, του Βιτόρια και του Σουάρεθ, καθώς και των γάλλων θεωρητικών του συνταγματισμού, συμπεριλαμβανομένων του Μπεζά, του Οτμάν, του Μορναί και ιδίως του Μποντέν...

Ο δεύτερος στόχος μου ήταν να χρησιμοποιήσω τα κείμενα της ύστερης μεσαιωνικής και της πρώιμης νεωτερικής πολιτικής θεωρίας ούτως ώστε να διερευνήσω ένα γενικότερο ιστορικό ζήτημα. Αυτό που ελπίζω να καταδείξω είναι ένα μέρος της διαδικασίας που οδήγησε στη διαμόρφωση της σύγχρονης έννοιας του κράτους... Εκείνο που φανερώνει με τον σαφέστερο τρόπο πως μια κοινωνία έχει συνειδητά οικειοποιηθεί μια νέα έννοια είναι, νομίζω, η παραγωγή ενός νέου λεξιλογίου, με τους όρους του οποίου η έννοια αρθρώνεται πλέον και αναλύεται...

Το τρίτο μου μέλημα ήταν να δείξω με παραδείγματα έναν νέο τρόπο προσέγγισης για τη μελέτη και την ερμηνεία των ιστορικών κειμένων... Προσπάθησα να μην επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου αποκλειστικά στους εξέχοντες στοχαστές· αντί γι' αυτό, εστίασα στο γενικότερο κοινωνικό και διανοητικό πλαίσιο μέσα από το οποίο γεννήθηκαν τα έργα τους...

Στα πρώτα τρία μέρη του βιβλίου προσπάθησα να τονίσω την αξιοσημείωτη έκταση στην οποία το λεξιλόγιο της ηθικής και πολιτικής σκέψης της Αναγέννησης προερχόταν από ρωμαϊκές στωικές πηγές... Στα τελευταία τρία μέρη του βιβλίου προσπάθησα με παρόμοιο τρόπο να αποκαλύψω τις πηγές του λεξιλογίου που χαρακτηρίζει την πολιτική σκέψη της Μεταρρύθμισης.»
(Από τον πρόλογο του συγγραφέα).