Εγώ ξανά σ’ αυτούς τους δρόμους θα γυρνάω
θα ξαναβρίσκω τις αγάπες τις γλυκές
θα ξανακούω τις φωνές τις παιδικές
θα βλέπω πρόσωπα αχνά, που δεν ξεχνάω...

Θα ψηλαφώ τα δροσερά και μυρωδάτα
άνθη της νιότης μου που διάβηκε γοργά.
Ο ήλιος έδυσε και τώρα είν’ αργά...
Τα πρωινά, τα φωτεινά είναι φευγάτα...