Στην άνοστη εποχή που ζούμε τα λόγια που φυλάει κανείς, σαν στιχάκια πίσω από φύλλα ημερολογίων, αντέχουν καμιά φορά τη μέσα μεγέθυνση. Απόρησα κι εγώ όταν τα είδα μαζεμένα. Επειδή μου το ζήτησαν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και ο Νίκος Καρατζάς, κι επειδή το έφτιαξε ο Πέτρος Παράσχης? Εβίβα!