Γιατί αυτή η νοσταλγία για ένα Παράδεισο πάνω στη γη αφού η συμπεριφορά μας και ακόμη η κοινωνική μας οργάνωση είναι βασισμένες πάνω στον εγωισμό και το κέρδος; Γιατί αυτή η ανάγκη γι' αγάπη και σεβασμό αφού οι σχέσεις μας με τους άλλους είναι συχνά μόνο αποτυχίες; Γιατί αυτή η επιθυμία για ελευθερία και έκφραση αφού το φυσικό μας σώμα μας σπρώχνει σε αναρίθμητους περιορισμούς, αποκοιμίζει τις τάσεις μας, θρυμματίζει τις εμπνεύσεις μας; Κάθε στιγμή, η ύπαρξή μας ανοίγεται πάνω στην ανυπαρξία μας, ενώ είναι μια ένδοξη αθανασία που ευχόμαστε.