Μας χορηγούν ένα είδος επιδόματος, αρκετά παχυλού, το οποίο κατατίθεται κάθε δώδεκα του μήνα, και κανείς δεν έχει παράπονο. Στην ουσία δεν τους ξαναείδαμε από τότε. Και αρχίσαμε τη ζωή μας. Τη νύχτα. Αυτό, παρόλο που εσείς είστε ο γιατρός και εγώ ο άρρωστος, που εσείς είστε ζωντανός και εγώ νεκρός, παρ'όλες τις διαφορές μας, είναι κάτι στο οποίο ελπίζω ότι θα με καταλάβετε πραγματικά.