Ένας άνθρωπος μπορεί να σου ανοίξει πολλές πόρτες. Όπως και να σου κλείσει. Ένας σκύλος μπορεί να σου ανοίξει μόνο δύο. Αυτή της καρδιάς του. Και την άλλη. Της δικής σου. Αν καταδεχτείς έστω και για λίγο να 'ντυθείς' το βλέμμα του, θα συνειδητοποιήσεις πως και η πλέον ανεπαίσθητη ανάσα βιωμένης στιγμής αποτελεί μια αναγκαία στροφή στην κωδικοποιημένη κλειδαριά του σύμπαντος. Κι ακόμα, πως ο ομφάλιος λώρος της ανθρωπότητας είναι αφύσικο ν' αποκοπεί από την ΑΓΑΠΗ, κλειδί των πάντων.