Γιατί οι γονείς είναι τόσο σημαντικοί.

Στην εργασία μου ως συστημικός ψυχοθεραπευτής έχω κάνει μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση: Ο καθένας μας έχει μια συγκεκριμένη βασική στάση απέναντι στη ζωή.
Ίσως δεν μπορούμε καν να τη διατυπώσουμε, επειδή μάς έχει γίνει τόσο φυσική.
Κάποιοι άνθρωποι καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες επειδή βρίσκουν τη ζωή τόσο απαιτητική.
Αλλοι είναι άπληστοι και θέλουν όλο και περισσότερο από τον “χυμό της ζωής” ή είναι συνεχώς απαιτητικοί και θέλουν περισσότερα από τη ζωή, γενικά.
Και υπάρχουν άλλοι, που εκνευρίζονται και απογοητεύονται επειδή η ζωή δεν εκπληρώνει τις επιθυμίες και τα όνειρά τους.

Εσείς πώς θα ονομάζατε τη δική σας στάση απέναντι στη ζωή;