Αφετηρία και βάση του παρόντος δοκιμίου είναι το πλατωνικό Συμπόσιον, όπου ο «άτοπος» Σωκράτης συγκρίνεται με τερατόμορφο και αναιδή Σιληνό, ταυτίζεται με τον Έρωτα, γιο της Πενίας και του Πόρου, θριαμβεύει στην απόφαση του Διονύσου, θεού του οίνου και του θεάτρου. Οι μυθικές αυτές διαστάσεις της μορφής του θα παίξουν πρωταρχικό ρόλο στη γέννηση της σύγχρονης σκέψης.