Το βιβλίο αυτό δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα ιστορικό πόνημα. Απλά μέσα από τα γεγονότα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου θα ξεχωρίσω μια στρατιωτική προσωπικότητα, η οποία με το καθαρό μυαλό της, το λαμπρό χαρακτήρα της, την υπερηφάνειά της, το θάρρος της, τις γνώσεις της, τις πεποιθήσεις της γύρω από την στρατιωτική τιμή, την αμφίπλευρη αγάπη και εκτίμηση που ανέδιδε και που την προσέφερε και την εισέπραττε ακτινοειδώς, εδημιούργησε έναν στρατιωτικό ηγέτη άξιο προς μίμησιν. Απέδειξε ότι ο χαρακτήρ είναι το μεγαλύτερο προσόν (και αυτό τουλάχιστον επικαλούμαι προς μίμηση) που πρέπει να διαθέτη ένας στρατιωτικός και που αποδεικνύεται τόσο στις εύκολες όσο και στις δύσκολες καταστάσεις που ο υπ' όψιν Στρατάρχης έζησε πολλές φορές.

Στα σχέδια που εκπονούσε και που αντιμετώπιζε άλλοτε τις ειρωνείες ή τις ζηλοτυπίες, τις αδιαφορίες και άλλοτε τις αντιρρήσεις ή συγκαταβάσεις των συναδέλφων του, παρέμεινε ο ίδιος ψύχραιμος και σταθερός στις ιδέες του. Δεν ήταν από εκείνους που προτείνουν στους προϊσταμένους εκείνα που τους αρέσουν και που συμφωνούν με τις απόψεις των. Εάν διαφωνούσε το υπεστήριζε αυτό μετά παρρησίας, δεν έπιπτε σε αντιφάσεις, αλλά προτιμούσε να συγκρουσθή με ευγένεια πάντοτε και κυρίως με αδιάσειστα επιχειρήματα. Είχε το θάρρος, όταν εχρειάζετο, να διαφωνεί με τον Γερμανό Καγκελάριο και να επιβάλη την γνώμη του σ' αυτόν. Κι αυτό σας διαβεβαιώ ότι δεν ήτο εύκολο, ούτε σπάνιο.