«Σε κάθε τέλος που βαραίνει τις ζωές μας».

Με τη Στοιχειωμένη Ήπειρο ΙΙΙ ολοκληρώνεται ένας κύκλος ιστοριών τρόμου εμπνευσμένων από την αδάμαστη ψυχή αυτού του τόπου, μιας Ηπείρου που στοιχειώνει με τους μύθους και τα μυστικά της. Ιστορίες σκότους και φωτός, σιωπής και μυστικών, έρωτα και εκδίκησης, αγάπης και μίσους. Φωτίζει τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής που πάντοτε θα μας ξαφνιάζει με τα αδιέξοδα και τους δρόμους που ακολουθεί. Το Λιοστάσι είναι μια ιστορία φθόνου και ζήλιας, ενώ η Μαύρη Τσάντα και το Κραγιόν αποκαλύπτουν τις σκοτεινές ψυχές γυναικών που πιστεύουν πως μπορούν να ελέγξουν και να κερδίσουν τον κόσμο όλο με την καλά οργανωμένη κακία τους. Το Εκείνη και το Ταξίδι, η Δασκάλα, το Χωριό και το Σκαλί αποτυπώνουν μια Ελλάδα που ίσως δεν έχει αλλάξει όσο νομίζουμε, αν και προσπαθούμε ακόμη, με τρόπους όπως η γραφή. Και το Χρέος, όπως και το Για Λίγο Φως, μιλούν για μαρτυρίες, για χρέη άσβεστα, για ανθρώπους που παλεύουν με το σκοτάδι μέσα τους και γύρω τους.

Τελικά όλοι το φως ψάχνουμε -όσο και αν μας περιβάλλουν και μας ταλαιπωρούν τα σκοτάδια μας, εμείς πάντα θα επιμένουμε στους δρόμους του φωτός. Για λίγο φως!