το Πεδίο της τιμής αφηγείται ιστορίες παρμένες από τα απομνημονεύματα Γάλλων στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και φωτίζει έξοχα τους ανθρώπινους χαρακτήρες, αναδεικνύοντας μια διαφορετική, κωμικοτραγική όψη της μεγαλύτερης μέχρι τότε καταστροφής στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Στα Χρονικά του '18 αποτυπώνει με την καθαρότητα της δημοσιογραφικής γραφής την ταραγμένη ζωή στην Πετρούπολη, όταν την πόλη σαρώνει ο εμφύλιος πόλεμος που άρχισε αμέσως μετά την επανάσταση.

Στο Πολεμικό Ημερολόγιο, σημειώσεις που προορίζονταν αποκλειστικά για δική του χρήση, ο συγγραφέας, αν και υπηρετούσε στον τομέα πολιτικής προπαγάνδας του Κόκκινου Στρατού, εντυπωσιάζει με την αντικειμενικότητά του απέναντι στον πόλεμο, τους εχθρούς και την εποχή του στο σύνολό της.