Στις άδειες νύχτες που ανέτειλε
πέτρινη η πανσέληνος
έγινε αδιάφορος ο ουρανός .
Στις μέρες που ξημέρωσε σιδερένιος ο ήλιος
τα χαμόγελα πάγωσαν .
Στον καιρό που μετάνιωσε
κι άλλαξε ξαφνικά λύγισαν οι εποχές .
Και τώρα που το τελευταίο μου δάκρυ πεθαίνει
δεν βρίσκω βροχή να δανειστώ μιά σταγόνα θολή
να χαράξω ένα ποίημα στον δρόμο που ακόμη προσμένει ...