Ο σκληρός αγώνας των απλών ανθρώπων για επιβίωση «στην λυκοφωλιά» της εμφυλιακής και μεταμφυλιακής Ελλάδας.

Δώδεκα διηγήματα, που περιγράφουν χαρακτηριστικούς ανθρώπινους χαρακτήρες της ελληνικής επαρχίας κυρίως την περίοδο της εμφυλιακής αλλά και της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Με την σειρά που διαβάζονται στο βιβλίο: 1. Το τέλος του χρυσοθήρα, 2. Το ξύλο της αρκούδας, 3. Οι σανίδες σωτηρίας, 4. Ανάσα θανάτου, 5. Οικοδόμοι παλικάρια, 6. Λόγια σταράτα, 7. Ο Ερωτόκριτος και η Πολυξένη, 8. Ανατολικά του Αλιάκμονα, 9. Το γυμνό βρέφος, 10. Πρωτοχρονιά στο τρένο, 11. Στη φωλιά της λύκαινας, 12. Συνδικαλιστής ετών 12. Το διήγημα με τίτλο

Οι σανίδες σωτηρίας ανήκει στα φανταστικά διηγήματα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα διδακτικό παραμύθι για παιδιά και εφήβους, με χαρακτήρα αντιπολεμικό / φιλειρηνικό με στόχο την αλληλεγγύη των βασανισμένων ανθρώπων όπου γης. Για την συγγραφή των διηγημάτων, χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό και η ντοπιολαλιά που μιλούν οι κάτοικοι των ορεινών Πιερίων αλλά και του κάμπου της Καρδίτσας, μια γλώσσα όμορφη, ζωντανή και ευρηματική.