Η μοίρα των κατασκόπων όλου του κόσμου είναι να μην τους αναγνωριστεί ποτέ καμιά θυσία, ακόμα και μετά τον θάνατό τους, να μη μνημονευτούν ούτε από τη χώρα τους και να μείνουν καταδικασμένοι στην αιώνια αφάνεια, παρόλο που προσφέρθηκαν με αυταπάρνηση και θυσιάστηκαν για ιδέες που κι εκείνοι πίστευαν.

Η ιστορία αυτή προσπαθεί να ρίξει έστω κι ελάχιστο φως στα κατασκοπευτικά ερέβη του Ψυχρού Πολέμου -που διόλου ψυχρός δεν ήταν. Στην κόψη του ξυραφιού των αντιπαραθέσεων μεταξύ δύο κρατών, δύο εθνών, δύο αντίπαλων πολιτικών στρατοπέδων, χύθηκε αφειδώς και στα κρυφά το αίμα της θυσίας. Οι μυστικές υπηρεσίες και οι πάσης φύσεως σκοτεινές δυνάμεις χρησιμοποιούσαν τους ανιδιοτελείς και πρόθυμους αυτούς ανθρώπους σαν ανταλλάξιμα πιόνια, χωρίς να ενδιαφερθεί κανείς για τη ζωή τους, καθώς ήξεραν εκ των προτέρων ότι τους έστελναν στο στόμα του λύκου. Και ο ρόλος τους ήταν ακριβώς αυτός. Να θυσιαστούν.

Ο Βαγγέλης Δήμος είναι ένας από τους αγνοημένους ήρωες, το πορτρέτο και τη θυσία του οποίου προσπαθεί το βιβλίο αυτό να φωτίσει.