Κρυμμένος πίσω από θάμνους, δέντρα, σπαρτά, ο Κωνσταντίνος Βορβής, καταγράφει την φύση, την γη του Θεσσαλικού κάμπου. Ανάμεσα στα τριζόνια και τους σκίουρους, τις σαύρες, τους σκαντζόχοιρους, τα αηδόνια, ζωγραφίζει το ποιητικό γίγνεσθαι, την ψυχή μιας γης που μας τρέφει, μας ζει. Οι θεοί του Ολύμπου εδώ κατοικούν, ακόμη. Σιωπούν όπως η γη που βράζει από ζωή και θάνατο. Αν ήταν ζωγράφος έτσι θα κατέγραφε αυτόν τον απέραντο τόπο της καρδιάς μας. Εδώ οδήγησε και τον Πάνα από την Αρκαδία. Δείχνοντάς του έναν τόπο που τον χρειάζεται. Και τον περιέχει.