Σιβυλλικός χρησμός. Ό,τι πιο βαρυσήμαντο και δυσοίωνο μπορούσε να ακούσει κάποιος για το μέλλον του. Με αφορμή μια αρχαία επιγραφή, ο συγγραφέας διερευνά την ιστορική ταυτότητα της Σίβυλλας, της πρώτης εκείνης ιέρειας που προφήτευσε την άλωση της Τροίας, αλλά και όλων όσων εμφανίστηκαν κατά καιρούς μετά από αυτήν, μέχρι και την τελευταία αναφορά στη Σίβυλλα τον 2ο αι. μ.Χ. Οι γυναίκες αυτές που κατάγονταν από διάφορες χώρες, πόλεις και έθνη, ήταν ιέρειες και συνάμα προφήτισσες, που ανήγγελλαν τη θέληση των θεών, καθώς το όνομα «Σίβυλλα» σημαίνει «Διός βουλή» (η θέληση του Δία). Επρόκειτο όμως για πολλές γυναίκες, ή μήπως ήταν η ίδια γυναίκα που έζησε 900 χρόνια και εμφανίστηκε κατά καιρούς ο διάφορα μέρη;