Ένας από τους καλύτερους εκφραστές μια διαφορετικής θεώρησης του κρασιού ήταν ο Didier Dagueneau. Το οινοποιείο του δεν έχει τυπώσει ποτέ, ούτε μια σελίδα, με πληροφορίες ή άλλο προωθητικό υλικό για τα κρασιά του. Δεν έπαιρνε μέρος ποτέ σε εκδηλώσεις ή σε γευσιγνωσίες. Καλλιεργούσε τα αμπέλια του με την μέθοδο της βιοδυναμικής καλλιέργειας, μιας φιλοσοφικής προσέγγισης που προκαλεί τα φυτά να ακολουθούν τους ρυθμούς του σύμπαντος και όχι τις προσταγές του καλλιεργητή.

Η όψη του θύμιζε περισσότερο ναυαγό σε έρημο νησί, παρά τον κορυφαίο παραγωγό του Pouilly Fume - μιας από τις πιο αριστοκρατικές και γνωστές ονομασίες προελεύσεως στην Γαλλία και συνεπώς στον πλανήτη. Ο Didier μας άφησε το 2009, βυθίζοντας τους εραστές των κρυστάλλινων Sauvignon Blanc σε πένθος. Ευτυχώς όμως, ο κεραυνός χτύπησε δύο φορές ο γιος του Benjamin, σύμφωνα με τα πρώτα δείγματα, μάλλον είναι λίγο καλύτερος από τον μπαμπά του, όσο και αν αυτό ακούγεται αδύνατον…