Η Ψυχοσωματική Ιατρική Παιδιών και Εφήβων ξεκινά από μια κλινική διαπίστωση: στην παιδική και εφηβική ηλικία το σώμα, το συναίσθημα, η ανάπτυξη και οι σχέσεις δεν μπορούν να κατανοηθούν χωριστά. Η σωματική νόσος, ο πόνος, η νοσηλεία και οι ιατρικές πράξεις επηρεάζουν τη διάθεση, τον ύπνο, τη συμπεριφορά, τη σχολική και κοινωνική συμμετοχή, καθώς και τη συνεργασία του παιδιού ή του εφήβου με τη θεραπεία. Αντίστοιχα, η ψυχική δυσφορία μπορεί να εκφράζεται μέσα από το σώμα ή να επιβαρύνει την εμπειρία της ασθένειας.

Η προσέγγιση αυτή υπερβαίνει τον διαχωρισμό «σωματικού» και «ψυχικού», αναδεικνύοντας ότι μια τέτοια διάκριση μπορεί να οδηγήσει σε κατακερματισμό της φροντίδας, καθυστερήσεις, αμφίσημα θεραπευτικά μηνύματα και επιβάρυνση για το παιδί, την οικογένεια και το σύστημα υγείας. Αντί γι’ αυτό, προτείνεται μια βιοψυχοκοινωνική και αναπτυξιακά ευαίσθητη οπτική, η οποία συνδέει την ιατρική κατάσταση με την ψυχική εμπειρία, το οικογενειακό και σχολικό πλαίσιο, τη λειτουργικότητα και την προσήλωση στη θεραπεία.

Μέσα από σύντομα και δομημένα κεφάλαια παρουσιάζονται βασικές έννοιες, κλινικές καταστάσεις και παρεμβάσεις της ψυχοσωματικής ιατρικής: από τις διαταραχές σωματικών συμπτωμάτων, τον πόνο, το τραύμα, τις διαταραχές ύπνου, σίτισης, διάθεσης και άγχους έως τη χρόνια σωματική νόσο, το ντελίριο, την παχυσαρκία, τα νομικά και ιατροδικαστικά ζητήματα, το πένθος, τις οικογενειακές παρεμβάσεις, την ψυχοθεραπεία και την ψυχοφαρμακολογία.

Το βιβλίο απευθύνεται σε φοιτητές και επαγγελματίες υγείας που εργάζονται με παιδιά, εφήβους και οικογένειες. Τα κλινικά παραδείγματα, οι ερωτήσεις προβληματισμού και η ενδεικτική βιβλιογραφία που συνοδεύουν τα κεφάλαια ενισχύουν τη διδακτική και εφαρμοσμένη του διάσταση, καθιστώντας το ένα πρακτικό εργαλείο κατανόησης και φροντίδας σε ένα πεδίο όπου η σωματική νόσος, η ψυχική εμπειρία, η ανάπτυξη, η οικογένεια και το θεραπευτικό πλαίσιο συνδιαμορφώνουν την εμπειρία της ασθένειας.