Τα παιδιά σ’ όλη τη Γη βγαίνουν και χαίρονται τον ήλιο, το φεγγάρι και τ’ αστέρια, αγναντεύουν τη στεριά και τη θάλασσα, θαυμάζουν τα δάση, τα ποτάμια και τις λίμνες, τα βουνά και τις πεδιάδες. Ταξιδεύουν στα νησιά, παίζουν με το χώμα, το φως και τον αέρα.

Κάθε τόσο όμως ακούγονται, κοντά ή μακριά, δυνατοί κρότοι, φωνές και μπουμπουνητά.

«Τι είναι ο πόλεμος;», αναρωτιούνται. «Πώς πάνε σ’ αυτόν οι στρατιώτες και πώς γυρνάνε;»

Τα παιδιά μπαίνουν σ’ ένα μεγάλο τρένο και ταξιδεύουν γύρω-γύρω τη Γη. Τραγουδούν με τους φίλους τους τα ζώα, τα ψάρια, τα έντομα και τα πουλιά και υμνούν τη χαρά, τη δουλειά και τη φύση. Το τραγούδι -και το ταξίδι- τελειώνει με μια λέξη: ΕΙΡΗΝΗ.