Η αδελφή της μητέρας μου, Μαρία Κουτσουνά, με συνόδευε σε όλη την παιδική μου ηλικία με τα παραμύθια της. Το αγαπημένο μου ήταν η βελονίτσα. Της το ζητούσα επίμονα και εκείνη πρόθυμα ανταποκρινόταν. Χρόνια αργότερα μου αποκάλυψε ότι κάθε φορά η ιστορία ήταν διαφορετική γιατί δεν θυμόταν ποτέ την αρχική. Τώρα παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών, ζήτησα από την παραμυθού θεία μου να μου γράψει το αγαπημένο μου παραμύθι. Θα ήταν ένα πολύτιμο δώρο για μένα και το έκανε πρόθυμα γράφοντας -προφανώς- μια άλλη εκδοχή της βελονίτσας.

Η υπέροχη εικονογράφηση με φωτεινά και χαρούμενα χρώματα, που συνοδεύει ταιριαστά την πλοκή του παραμυθιού, είναι της φίλης Γιούλικας Ψιμούλη. Η βελονίτσα μου θυμίζει την τρυφερή σχέση που από μικρή είχα με την αγαπημένη μου θεία την οποία και ευχαριστώ από καρδιάς.