Η προεπαναστατική Ελλάδα δεν είναι έρημος τόπος τον οποίο σκιάζει η παρουσία των ανθρώπων της εξουσίας που υπηρετούν τον δυνάστη του Βοσπόρου. Είναι και τόπος αξιόλογης πνευματικής αναγέννησης, αλλά και φυτώριο επαναστατικών ιδεών, όπως επίσης και τόπος συστηματικής προετοιμασίας των μάχιμων τέκνων της για να μπορούν να σηκώσουν το βάρος της κυοφορούμενης επανάστασης όταν έλθει η ώρα.