Το "Καφενείο των Απόντων" δε μοιάζει με τα άλλα στέκια. Οι "θαμώνες" του δεν είναι ακριβώς απόμαχοι της δουλειάς. Δεν έχουν ξεμπερδέψει μετά εγκόσμια. Έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς. Κουβαλάνε καλά κρυμμένα μυστικά ζωής, μύχιους ανεκπλήρωτους πόθους, ευγενείς ή ανομολόγητες φιλοδοξίες. Ζουν στη σκιά των πληγών που άφησε η παλιά τους ζωή. Έτσι, το καφενείο είναι για κείνους κοινότητα και καταφύγιο μαζί.

Ένας νεαρός κληρονόμος, μια φιλόδοξη διακοσμήτρια, ο συνταξιούχος συμβολαιογράφος που γνωρίζει πολλά, ο μοναχικός ιστορικός τέχνης, ένας μυστηριώδης ευγενής άνδρας, ο συνεσταλμένος χαράκτης, ένας φιλοσοφημένος παραχαράκτης, κάποιος εξαφανισμένος πολιτικός πρόσφυγας, ένας εμμονικός αστυνόμος, μια δαιμόνια ρεπόρτερ...

Ζωές που τέμνονται με τα νήματα της μοίρας και της αέναης κοινωνικής εναλλαγής, στροβιλίζονται στη δίνη των τεκτονικών μεταβολών που διαπέρασαν το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, σε δυο διαφορετικές γωνιές της Αθήνας.

Απόντες και παρόντες, θύτες και θύματα, το αληθινό και το κίβδηλο, σ ένα κουβάρι χωρίς αρχή και τέλος. Όπως κι η ίδια η ζωή, άλλωστε...

Ένα μυστηριώδες καφενείο με θαμώνες τους απόντες της διπλανής πόρτας...