ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

Σμύρνη, 1921. Ο Λέων και η Ερήνα Θεοφιλοπούλου έχουν την τέλεια ζωή. Η Σμύρνη με τους παιχνιδιάτορες, με τα καφέ αμάν και τα καφέ σαντάν, με το Κε, το Ομήρειο Παρθεναγωγείο και την εκκλησία της Αγίας Φωτεινής, είναι το σπίτι τους. Ο Λέων καλλιεργεί τα αμπέλια του κι εμπορεύεται το ξακουστό κρασί του, τον "Μελίανθο", η Ερήνα μεγαλώνει τα τρία παιδιά τους και περνά τις διακοπές της στα "Λουτρά του Αγαμέμνονα" στο Μπαλτσόβα, μαζί ταξιδεύουν στα Βουρλά και στον Μπουτζά, και χαίρονται την αγάπη τους. Όμως, η μοίρα -ή η ιστορική συγκυρία- πρόκειται να ανατρέψει τα πάντα, ερήμην τους.

Σμύρνη, Σεπτέμβριος 1922. Ο ελληνικός στρατός αποχωρεί και στην πόλη μπαίνουν οι Τσέτες του Μουσταφά Κεμάλ και ο στρατός του Νουρεντίν πασά. Μέσα σε δύο μέρες, το Παρίσι του Λεβάντε για τους Ευρωπαίους, η Γκιαούρ Ιζμίρ για τους Τούρκους, η Σμύρνη των Ελλήνων με την Μπέλα Βίστα και την εκκλησία της Αγίας Φωτεινής, με την οδό Τρασών και τα Σχοινάδικα, με το Κε και τις συνοικίες του Φασουλά και της Πούντας, δεν υπάρχει πια. Όσοι καταφέρνουν να σωθούν από τη φονική μανία των Τούρκων κι απ την πυρκαγιά που κατάπιε την πόλη, παίρνουν τον δρόμο της προσφυγιάς.