Εδώ και μερικά χρόνια, η κατανόηση του τρόπου με τον οποίον το παιδί μαθαίνει να μιλάει έχει γνωρίσει σημαντική πρόοδο. Τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι το βρέφος, ήδη από τους τελευταίους μήνες της κύησης, είναι ευαίσθητο στους ήχους της μητρικής του γλώσσας. Προηγμένες μέθοδοι και εξειδικευμένες τεχνικές, όπως αυτές της λειτουργικής εγκεφαλικής απεικόνισης, επέτρεψαν τη μελέτη του εγκεφάλου «εν δράσει» κατά τη διάρκεια της αντίληψης και της -παραγωγής της ομιλίας από το παιδί.

Οι διαγλωσσικές συγκρίσεις αποδείχθηκαν ιδιαίτερα γόνιμες ερευνητικά αποκαλύπτοντας τους ειδικούς περιορισμούς που επιβάλλει κάθε γλώσσα στην επεξεργασία της. Από την άρθρωση των πρώτων γλωσσικών ήχων μέχρι την παραγωγή συνεχούς λόγου, το αναπτυσσόμενο άτομο αντιμετωπίζει την πρόκληση της κατάκτησης ενός πολυπλοκότατου συστήματος επικοινωνίας κάνοντας χρήση μιας θαυμαστής και αποκλειστικά ανθρώπινης ικανότητας. Όσα ξέρουμε γι αυτήν πιθανόν να είναι λιγότερα από όσα θα μάθουμε στο μέλλον.

Το βιβλίο αυτό φιλοδοξεί να φωτίσει, με όσα ήδη γνωρίζουμε, αυτή την πλευρά της ανθρώπινης ανάπτυξης διατυπώνοντας, παράλληλα, τα μεγάλα ερωτήματα που αποζητούν ακόμα απαντήσεις. Η έρευνα στο πεδίο της μελέτης της κατάκτησης της γλώσσας από το παιδί συνεχίζεται. Ο διάλογος παραμένει ζωντανός.