Η συνάντηση στο λιμάνι Visacapatnam τν Ινδιών ενός ναυτικού με τη μικρή Τανάκα που ήταν ορφανή και συντηρούσε το μικρό της αδελφό, ήταν η αφορμή να αναπτυχθεί μια σχέση γονέως και παιδιού, που δυστυχώς οι συνθήκες δεν επέτρεπαν την υιοθεσία της μικρής. Όμως αυτό απεδείχθη σωτήριο για την Τανάκα που, μετά το φευγιό του καραβιού, υιοθετήθηκε μαζί με το αδελφάκι της από τον Ινδό αρχιτελώνη.

Η μοίρα ένωσε ξανά τους πρωταγωνιστές μετά από είκοσι χρόνια.