Με το ν. 4469/2017 εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη ο «εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων». Στην ουσία της, η διαδικασία αυτή παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την (υφιστάμενη) διαδικασία εξυγίανσης του Πτωχευτικού Κώδικα. Και τούτο διότι και στις δύο περιπτώσεις η εξυγίανση των επιχειρήσεων προσδοκάται μέσω μιας συμφωνίας της επιχείρησης με την ειδική πλειοψηφία των πιστωτών της, η οποία καθίσταται δεσμευτική για όλους μόνο σε περίπτωση δικαστικής επικύρωσης της συμφωνίας.

Το παρόν έργο δομείται ως ερμηνεία κατ’ άρθρον. Το κύριο βάρος δίνεται στο γράμμα, την εσωτερική λογική και το σύστημα των διατάξεων. Αξιοποιούνται, ασφαλώς, τα πορίσματα της θεωρίας και της νομολογίας από τη διαδικασία εξυγίανσης, όπως και από άλλες διαδικασίες που ίσχυσαν στο ελληνικό δίκαιο, καθώς και πτυχές της αλλοδαπής συζήτησης. Αξιοποιούνται, ακόμη, δευτερογενείς πηγές όπως Υπουργικές Αποφάσεις, υποδείγματα της ΕΓΔΙΧ κ.ά. Προηγείται το Γενικό Μέρος, στο οποίο ανευρίσκονται τα γενικά χαρακτηριστικά της διαδικασίας, οι διαφορές με τη διαδικασία εξυγίανσης καθώς και τη (γνήσια) εξωδικαστική αναδιάρθρωση, όπως και σχόλια για τη διεθνή διάσταση της διαδικασίας. Το έργο συμπληρώνεται με τα Παραρτήματα, στα οποία υπάρχει παράδειγμα σύναψης και περιεχομένου σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών, πίνακας των κυριότερων σταδίων της διαδικασίας, όπως και πίνακας με τις κανονιστικές πράξεις και τις εγκυκλίους που έχουν εκδοθεί σχετικά.

Σημειώνεται ότι το έργο είναι ενημερωμένο μέχρι μέσα Φεβρουαρίου 2018.