Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ ήταν ένα πνεύμα σίγουρα πολύ τολμηρό για την εποχή του. Οξύς συγγραφέας και οξύθυμος σύντροφος μονομαχούσε πιο συχνά για τους φίλους τους παρά για την τιμή του.
Όταν κάποιος μιλά για το Συρανό πρέπει να μιλήσει και για τη μύτη του: ήταν μακριά, οστεώδης με την άκρη της κυρτή, σαν γάντζο. Ίσως μάλιστα να συνέβαλε στη δύναμη της φυσιογνωμίας του και να μην τον ασχήμαινε ιδιαίτερα.
Ο Συρανό με φλογερά γράμματα εξομολογείται τον έρωτά του στη Ρωξάνη, αντικαθιστώντας τον Κριστιάν…