Υφαίνοντας έναν συνεκτικό ιστό από επιστολές, αναμνήσεις, ποιήματα, ημερολογιακές εγγραφές, η Ελένη Σικελιανός συνθέτει μια στοργική προσωπογραφία του πατέρα της και ταυτόχρονα ένα άτεγκτο κατηγορητήριο εναντίον του. Γιος του Γλαύκου -του μοναχογιού του Αγγελου Σικελιανού, που ακολούθησε τη μητέρα του Εύα Πάλμερ στην Αμερική-, αρνητής του εκπαιδευτικού κατεστημένου, με αποτέλεσμα να μην αποφοιτήσει ποτέ από το σχολείο, ταλαντούχος μουσικός, αυτοδίδακτος ξυλοκόπος και λάτρης της φύσης, απόγονος Ελλήνων ευγενών και, στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ναρκομανής, ο Τζον υπήρξε ένας εκκεντρικός οραματιστής, μια ευφυής, ανεύθυνη, ανήσυχη και εν τέλει τραγική μορφή. Το 2001, έχοντας ζήσει επί τρία χρόνια ως άστεγος στους δρόμους της Αλμπουκέρκης, θα πεθάνει σ' ένα δωμάτιο ξενοδοχείου από υπερβολική δόση.