ΜΕ ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Το παιχνίδι θεωρείται η κυρίαρχη εμπειρία για την ολόπλευρη ανάπτυξη και μάθηση των παιδιών.

Το παιχνίδι καθοδηγεί την ανάπτυξη και αποτελεί «κινητήρια δύναμη» για την επίτευξη της. Το παιχνίδι περιέχει όλες τις αναπτυξιακές τάσεις και αποτελεί μια μέγιστη πηγή ανάπτυξης. Το παιδί ξεπερνά τον μέσο όρο της ηλικίας του, γίνεται «ψηλότερο» στη Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης.

Τα παιδιά παίζουν για πολλούς λόγους. Για να ξεπεράσουν την ένταση ανεκπλήρωτων επιθυμιών και αναγκών. Για να πραγματοποιήσουν αυτές τις ανάγκες τους με όχημα τη φαντασία. Για να επεξεργαστούν εσωτερικές συγκρούσεις και να εκφράσουν επιθυμίες. Για να διαχειριστούν τα άγχη και τις αγωνίες τους. Για να ψυχαγωγηθούν και να διασκεδάσουν. Για να επικοινωνήσουν με το γύρω τους περιβάλλον. Για να δημιουργήσουν και να εκφραστούν.

Στο παιχνίδι το παιδί επιτυγχάνει τον μέγιστο αυτο-έλεγχο γιατί κάνει αυτό που του αρέσει περισσότερο. Επιτυγχάνειτη χειραφέτηση του από τους γύρω του περιορισμούς και οικειοποιείται κοινωνικοπολιτισμικές πρακτικές. Τα παιδιά παίζοντας εμπλέκονται κοινωνικά, συναισθηματικά, νοητικά και κινητικά με άλλα παιδιά. Αλληλεπιδρούν, συνεργάζονται, μαθαίνουν, εκφράζονται ελεύθερα, αναπαριστούν τη δική τους πραγματικότητα.

Από την αρχαιότητα ως και σήμερα διακρίνουμε πολλά είδη παιχνιδιού: με αντικείμενα ή χωρίς αντικείμενα, ατομικό, παράλληλο, ομαδικό, ελεύθερο παιχνίδι στις γωνιές της τάξης ή στο διάλειμμα, κοινωνικό-δραματικό παιχνίδι, φανταστικό, συμβολικό, θεατρικό, παιδαγωγικό με υλικό, κατασκευαστικό, παιχνίδια με κανόνες, παιχνίδια γνωριμίας, κινητικά ομαδικά και παραδοσιακά, παιχνίδια διερεύνησης, στην παιδικά χαρά, στην αυλή του σχολείου.