ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΙΙΙ
Γνώρισα τη ζωή, όπως θα γνωρίσω και το θάνατο.
Γιατί ο χρόνος είναι αέρας που περνά και χάνεται στον ορίζοντα
και οι άνθρωποι τον ακουμπούν ελάχιστα και ?εύγει.

Μα όταν ?ύγω κι εγώ, θα ξαναέρθω.
Θα ξαναγεννηθώ και θα γυρίσω εδώ σαν πεταλούδα ή
σαν ένας άλλος άνθρωπος σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου.

Και όπως τώρα που μπορεί να ζω έχοντας ξαναγεννη-
θεί από το θάνατο και δε θυμάμαι αν ήμουν κάτι άλλο
ή ακόμα και ο ίδιος που είμαι τώρα…
Δε θα ξέρω από που ήρθα και ποιος είμαι ή ποιος
υπήρξα.

Μα μέσα σε όλα αυτά, πεταλούδα ή άνθρωπος, θα νιώ-
σω πάλι τον πόνο,
θα ζήσω την ευτυχία μου και τη δυστυχία μου μαζί,
α?ού ξαναερωτευτώ μοιραία…

Γιατί οι άνθρωποι έτσι ζουν και έτσι σταματούν να
ζουν…
και ξαναγεννιούνται…και ξαναερωτεύονται…