Αν ο αρχαίος κόσμος βρήκε το τέλος της αναρχίας στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο Καθολικός κόσμος αναζήτησε το τέλος της αναρχίας στην Εκκλησία, που ήταν ιδέα, αλλά που δεν βρήκε ποτέ την κατάλληλη πραγμάτωση. Ο νεότερος κόσμος, τώρα, φαίνεται να κατευθύνεται προς μια λύση ανάλογη με της αρχαιότητας: ένα κοινωνικό σύστημα επιβεβλημένο διά της βίας προς όφελος των ισχυρών και σε βάρος των κοινών ανθρώπων, σ' ένα συνδυασμό της σταθερότητας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τον ιδεαλισμό της αυγουστινιακής Πολιτείας του Θεού. Με τον τελευταίο τούτο τόμο, ο Ράσσελ εκθέτει και τοποθετεί κριτικά τη νέα φιλοσοφία που χρειάστηκε για να επιτευχθεί αυτό, ξεκινώντας απ’ το ρομαντικό κίνημα ως τους επαναστάτες υλιστές του καιρού μας.