Ο συγγραφέας, σε μία προσπάθεια αποσαφήνισης του επιστημολογικού προσανατολισμού της Σημειωτικής, την περιγράφει ως μία περιπέτεια σκέψης, δανειζόμενος παραδείγματα από την τέχνη, την καθημερινή ζωή, τη μετάφραση, την πολιτική, τη γλώσσα. Μέσα από μια διαλεκτική που αναπτύχθηκε ανάμεσα στη Σημειωτική και σε άλλα επιστημονικά πεδία τα τελευταία πενήντα και πλέον χρόνια, ο Paolo Fabbri καθιστά διακριτές, με έναν έντεχνο τρόπο, τις θέσεις της Σημειωτικής και τη σχέση της με τη φιλοσοφία της γλώσσας, τις ανθρωπιστικές επιστήμες, τη σωσσυριανή γλωσσολογία και την πηρσιανή επιστημολογία.

Κοντολογίς, όπως υποστηρίζει και ο ίδιος, κάθε επιστήμη, όπως και η Σημειωτική, δεν αποτιμάται θετικά όσο ''είναι'' καινούργια αλλά για όσο ''παραμένει'' καινούργια, κάτι το οποίο συμβαίνει τη στιγμή της στροφής της, δηλαδή τη στιγμή της δυναμικής και ευέλικτης επιστημολογικής στροφής κατά την οποία ενσωματώνει και απορροφά νέα στοιχεία.