Η κατατοπιστική αυτή μελέτη για το έργο της 'Αλκης Ζέη εστιάζει κυρίως στην τέχνη με την οποία η καταξιωμένη συγγραφέας, έχοντας βαθιά γνώση της παιδικής ψυχολογίας, γράφει βιβλία παιδοκεντρικά και καταφέρνει να μιλήσει στα παιδιά για γεγονότα-ταμπού της ιστορικής και κοινωνικής πραγματικότητας με «έντιμο» τρόπο, δηλαδή με ευθυκρισία, ειλικρίνεια, ευαισθησία και μορφή προσιτή στο γλωσσικό και νοητικό τους επίπεδο.

Ο Μιχάλης Αργυρίδης, χρησιμοποιώντας πλήθος αποσπασμάτων από τα έργα της Ζέη, καταδεικνύει με εύστοχο τρόπο πώς η συγγραφέας τολμά να αφηγείται και να καταγράφει, μέσω των ηρώων της, τις τραγικές ιστορικές καταστάσεις που σημάδεψαν δυσάρεστα την κοινωνική ζωή του τόπου, χωρίς όμως να σοκάρει ούτε να προκαλεί αποστροφή. Αυτός είναι ο «έντιμος» τρόπος (έτσι τον αποκάλεσε για πρώτη φορά ο διάσημος παιδοψυχολόγος και παιδαγωγός Jerome Bruner), ο προσιτός και κατανοητός στα παιδιά, με τον οποίο η 'Αλκη Ζέη καινοτομεί στον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας.