Ο Γεροστάθης ζούσε σε μια κωμόπολη της Ηπείρου, κοντά στα Γιάννενα, στα χρόνια τα παλιά, πριν από την Ελληνική Επανάσταση. Κόντευε τα εβδομήντα, όταν τον γνωρίσαμε, μα βαστιόταν ακόμα πολύ καλά. Γερός και ρωμαλέος, είχε πρόσωπο κατακόκκινο, που το φώτιζε ένα χαμόγελο γεμάτο καλοσύνη, τα μάτια του έλαμπαν ζωηρά, και τα μαλλιά που του στόλιζαν το κεφάλι ήταν άσπρα σαν το χιόνι. Και, καθώς ήταν άνθρωπος φρόνιμος και με καλή καρδιά, όλοι τον αγαπούσανε στην Ήπειρο σαν πατέρα.