ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΝΟΣ ΜΗ ΕΙΔΙΚΟΥ

Τα δοκίμια αυτού του μικρού τόμου προσπαθούν να αναπτύξουν την παραπάνω θέση είτε άμεσα, ασκώντας κριτική στις συγκρουσιακές και, συγχρόνως, αδιέξοδες στρατηγικές του προκαθήμενου της ελλαδικής εκκλησίας είτε έμμεσα διαγράφοντας τις δυνατότητες ανάπτυξης μιας άλλης θρησκευτικής πνευματικότητας που είναι περισσότερο συμβατή και με τις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτισμικές εξελίξεις και με τις οικουμενικές αξίες της Oρθοδοξίας.

Kατά τον συγγραφέα ένας από τους παράγοντες που εξηγεί αυτόν τον έντονο αμοραλισμό έχει να κάνει με τον ξενοφοβικό, σωβινιστικό, και σε τελευταία ανάλυση, βαθιά αντιπνευματικό και αντιδραστικό ρόλο που η εκκλησιαστική ηγεσία, ιδίως στη σημερινή της φάση, παίζει στη διαμόρφωση του κοινωνικού και πολιτισμικού γίγνεσθαι. Ένα μεγάλο μέρος της σημερινής ηγεσίας αντί να αμβλύνει, εντείνει την αντινομία μεταξύ της υλικής ευημερίας από τη μια μεριά και της πνευματικής και πολιτισμικής φτώχειας από την άλλη. Κι αυτό το κάνει με έναν άκρως πολιτικοποιημένο λόγο που οδηγεί τους πιστούς και πιο γενικά τους πολίτες στο μη σεβασμό της ετερότητας, στην αδιαφορία ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, στη μισαλλοδοξία και στον εθνικιστικό φανατισμό.