Η νέα ποιητική σύνθεση της Χριστίνας Οικονομίδου επιχειρεί να αποτυπώσει την ανθρωπογεωγραφία του κέντρου της πόλης και τη φυσιογνωμία των σχέσεων που δημιουργούνται εκεί.

Βασισμένο σε αληθινά περιστατικά και «πραγματικούς» ανθρώπους, το ποιητικό αφήγημα αυτό φιλοδοξεί να αναπαραστήσει την προσωπική αγωνία στο κοινότοπο «θέρετρο» της αναγκαιότητας και της κατά συνθήκη κοινότητας