''Η ποίηση του Νίκου Κατσαλίδα είναι η ποίηση μιας γλώσσας παλαιάς, όπως εκείνη που νομίζουμε πως έχουμε αφήσει πίσω, και ταυτόχρονα η ποίηση μιας γλώσσας σύγχρονης, όπως εκείνη που θα θέλαμε να υπερισχύει στο σημερινό θολό ποιητικό μας τοπίο.

Οι διακόσιες αυτοτελείς ψηφίδες, στον τύπο ενός ανορθόδοξου χάικου, συνθέτουν στην πραγματικότητα ένα ποίηση, που πλουτίζει με μια νέα νότα τον ονειρικό κόσμο των ποιημάτων του κατσαλίδα''.