Ένα όνομα στρογγυλό και γυμνό που, όταν το βλέπεις γραμμένο, μοιάζει να βρίσκεται σε ασταθή ισορροπία, χωρίς κανένα σημείο στήριξης. Ένας τροχός που αποσπάστηκε και παραμένει όρθιος ολομόναχος, έτοιμος να ανατραπεί. Ένα στρογγυλεμένο στόμα. Ένας κόσμος. Ένα μήλο. Μια λίμνη. Ακριβώς κοντά σε μια λίμνη είχε περάσει τη μισή της ζωή η δεσποινίς Ο, αφού στην Ελβετία γεννήθηκε, από καθαρόαιμους όμως γάλλους γονείς. Και με τη λίμνη Λεμάν ως σκηνικό, το όνομά της έπαιρνε διαστάσεις μεσαιωνικού έπους ή μυθιστορήματος, παρέπεμπε στον Λανσελότο της Λίμνης ή στον Όμπερον, δίχως ωστόσο να χάνει, δυστυχώς αυτή την εύκολη γελοιότητα που το μάτι και η ακοή ενός παιδιού δεν άργησαν ν' ανακαλύψουν.