Διαβάζοντας βλέπεις τη ζωή σου με άλλα μάτια. Η τέχνη της ανάγνωσης, το ψηλάφισμα των λέξεων και των προτάσεων, η ίδια η αισθητική απόλαυση του διαβάσματος δονούν ευαισθησίες μας άγνωστες, όψεις του εαυτού μας που ποτέ δεν θα γνωρίζαμε. Η καλλιέργεια της πνευματικότητας μας απελευθερώνει από δουλείες. Ίσως γιατί «το βιβλίο εκφράζει την αθωότητά μας», ίσως γιατί με το διάβασμα πλέκουμε και εμείς πνευματικά νήματα με τους δημιουργούς. Και ποιος ξέρει... Ίσως ο εσωτερικός ψίθυρος της φωνής μας όταν διαβάζουμε να μένει αιώνιος μαζί με όλα τα μεγάλα αθάνατα πνευματικά έργα. Διαβάζοντας αυτά τα έργα που θα διαβάζουν γενιές και γενιές όσο υπάρχει ο άνθρωπος, δεν συμμετέχεις στη μεγαλύτερη, στη στοχαστικότερη και κυρίως στην πιο ουμανιστική δημοκρατία που μπορεί να υπάρξει, στη δημοκρατία των γραμμάτων;