ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Τι κρίμα που δεν είχαμε μαγνητόφωνα τον καιρό εκείνο...
Μένουν όμως τα λεγόμενά τους στο χαρτί, κι αυτό είναι πολύτιμο.
Βλέποντάς το να κιτρινίζει επικίνδυνα, σαν κάθε δημοσιογραφικό χαρτί, και επειδή πολλά είναι και μιας εφημερίδας που έπαψε να υπάρχει πια, μαζί με την άλλοτε ανθούσα ελληνική κοινότητα της Αιγύπτου, δεν έπρεπε να πάνε χαμένα.
Τρομάζει, άλλωστε, κανείς ότι οι περισσότεροι πέρασαν στην αντίπερα όχθη της ζωής.

Συγκεντρώνοντας, λοιπόν, σε βιλία μια σειρά συνεντέυξεις με έλληνες πνευματικούς ανθρώπους, αρχίζοντας από το 1949 και φτάνοντας ως το σήμερα, έχει την αίσθηση κανείς ότι περισσώνει κάτι από τη σκέψη τους, η οποία, με τον τρόπο που ξετυλίγεται, ξαφνιάζει, όχι μόνο με το βάθος της, αλλά και με την επικαιρότητά της.