Η αγάπη μου για τον Ιωάννη Κονδυλάκη και το έργο του, άρχισε από τα πρώτα γυμνασιακά μου χρόνια, όταν πρωτοδιάβασα το υπό τον τίτλο «Ο Πατούχας» ηθογραφικό μυθιστόρημά του. Το έναυσμα όμως για τη βαθύτερη γνωριμία μου με τον συγγραφέα του «Πατούχα» οφείλω στον αείμνηστο θείο και διδάσκαλό μου Νικόλαο Τωμαδάκη.

Ήταν, όπως θυμάμαι και όπως σημειώνω στο ημερολόγιό μου, Οκτώβριος του 1985 και συζητούσαμε τότε περί Κονδυλάκη γενικώς και ιδιαίτερα περί της προχειρότητας των τριών σειρών των Απάντων του, από τις οποίες η Α' τετράτομη (1961) η Β' τρίτομη (χ.ε.ε.) και η Γ' και τελευταία εξάτομη (χ.ε.ε). Στην παρατήρησή μου ότι και στους τρεις τόμους της Β' σειράς υπάρχει μετά τον τίτλο η ένδειξης: « Η μοναδική έκδοσις που περιλαμβάνει όλα τα έργα του συγγραφέως», απάντησε ότι ο χαρακτηρισμός αυτός είναι μέγα λάθος.

Μου τόνισε ότι το έργο του Κονδυλάκη είναι τεράστιο και μου υπενθύμισε τον τίτλο της Κερκυραϊκής εκδόσεως των έργων του εθνικού μας ποιητή «Διονυσίου Σολωμού, Τα ευρισκόμενα. Εκδίδοντος Αντωνίου Τερζάκη. Εν Κερκύρα 1859».