Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι το φαγητό. Ιδωμένο όμως από μια διεστραμμένη σκοπιά. Ως τίποτα από όλα τα παραπάνω. Στο βιβλίο αυτό το φαγητό παίρνει μια άχρηστη και περιττή σημασία, μια σημασία που λίγοι αποδέχονται και πολλοί αρνούνται. Μια σημασία που στην ουσία καταργεί το φαγητό ως φαγητό, τουλάχιστον έτσι όπως το έχουμε συνηθίσει.

Το θέμα του βιβλίου αυτού είναι το φαγητό ως έργο τέχνης, δηλαδή ως μη φαγητό (εξ ου και το βιβλίο δεν τρώγεται με τίποτα). Ένα έργο τέχνης ποτέ δεν τρώγεται και έχει ταυτιστεί με το μη χρήσιμο. Το φαγητό όμως τρώγεται και είναι ο ορισμός της χρησιμότητας. Ένα έργο τέχνης θεωρείται πολυτέλεια, το φαγητό όμως είναι επιβίωση. Ένα έργο τέχνης ερμηνεύεται ως κατεξοχήν πνεύμα, το φαγητό όμως είναι ύλη. Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι το φαγητό ως τέχνη. Ως μη φαγητό.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ