Όλοι πλησίαζαν και στριμώχνονταν γιατί ήθελαν να θαυμάσουν την τόλμη του Ράινεκε. Καθένας επιθυμούσε να τον ακούσει. Τα κακουργήματά του ήταν γνωστά, πως ήθελε να τη γλιτώσει;

«Κακούργε Ράινεκε» είπε ο βασιλιάς «αυτή τη φορά τα ξεδιά-ντροπά σου λόγια δεν πρόκειται να σε σώσουν. Τα ψέματα και οι κατεργαριές δεν θα σε βοηθήσουν πια. Τώρα έφτασες στο τέλος. Νομίζω ότι έδειξες αρκετά την πίστη σου με αυτό που έκανες στο κουνέλι και στην καρακάξα. Αυτό μονάχα θα έφτανε. Όπως εσύ έχεις πάντα για τέχνη σου την προδοσία. Τα κόλπα σου είναι σκοτεινά και ύπουλα. Δεν θα κρατήσουν όμως περισσότερο. Το ποτήρι ξεχείλισε και δεν θα περιοριστώ σε λόγια και επιπλήξεις»...