Στους ελληνιστικούς χρόνους, μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το δύσκολο πρόβλημα της γνώσης και του κριτηρίου της αλήθειας είναι στην καρδιά των συζητήσεων των μεγάλων φιλοσόφων, των στωϊκών, των επικουρείων και των σκεπτικών.

Ανεκτίμητη πηγή για την ελληνιστική επιστημολογία είναι το Β' μέρος των Πυρρώνειων Υποτυπώσεων, όπου αναδύεται η φυσιογνωμία του σκεπτικισμού της Νέας Ακαδημίας.