Η μικρή Εκάτη μεγαλώνει σε ένα χωριό όπου η γιαγιά της μπορεί να γίνει Αγία, τα μαξιλάρια να γίνουν χάρτες και τα τσιμπιδάκια να κρύβουν μυστικά. Μέσα από ένα μωσαϊκό στιγμών -καθημερινών, μαγικών, τρυφερών, σπαρακτικών- ξεδιπλώνεται η ιστορία μιας παιδικής ηλικίας γεμάτης φαντασία, ενοχές, αγάπη και θυμούς.

Με αιχμηρό χιούμορ και ποιητική ματιά, η Χριστίνα Ραφτοπούλου συνθέτει μια νουβέλα-τοιχογραφία της ελληνικής οικογένειας, και ιδιαίτερα των γυναικών της: γιαγιάδες, μητέρες, θείες, φίλες• γυναίκες που μαλώνουν, προστατεύουν, υπαγορεύουν, σιωπούν, θυσιάζονται και αγαπούν.

Πώς κατάπια τη γιαγιά μου: είναι ένας αποχαιρετισμός στην αθωότητα, αλλά και ένας ύμνος στη μνήμη που αρνείται να σβήσει. Ένα βιβλίο που θα σε κάνει να γελάσεις δυνατά και να σωπάσεις με κόμπο στο λαιμό.